Filip Falsecista

Philippe Jaroussky (ur. 13 lutego 1978 roku) – francuski śpiewak (kontratenor).

Studiował grę na skrzypcach, fortepianie, harmonię i kontrapunkt w Konserwatorium w Versailles. W 1996 rozpoczął naukę śpiewu u Nicole Fallien, następnie kształcił się w tym kierunku na wydziale muzyki dawnej w konserwatorium paryskim u Michela Laplenie, Kennetha Weiss i Sophie Boulin. Po raz pierwszy wystąpił w 1999 roku na festiwalu w Royaumont. Wykonuje m.in. utwory Monteverdiego, Händla i Vivaldiego. Współpracuje z zespołem Arteserse Ensamble. Jego skala to g - hx

Dyskografia

    * 2003 Cantates et Madrigaux pour voix seule
    * 2004 Un concert pour Mazarin
    * 2004 Agrippina
    * 2005 L'Orfeo
    * 2005 Selva morale e spirituale
    * 2005 Virtuoso Cantatas
    * 2006 Beate Virgine
 

Jaroussky jako Carestini

Bliżej przybliży postać Filipa wyśmienity znawca operowy nasz Polonus na francuskiej ziemi Piotr Kamiński. Słów tych dokonał przy okazji wydania nowego albumu poświęconemu jednemu z najsłynniejszych śpiewaków epoki baroku. Poniżej tekst autora pochodzący ze strony radia RFI.

"Giovanni Carestini to jeden z najsławniejszych śpiewaków XVIII wieku, a zarazem jeden z najsympatyczniejszych: w przeciwieństwie do jego sławnych rywali, takich jak sfiksowany Caffarelli, czy późniejszy Luigi Marchesi, nie zapisał się w dziejach opery żadnym skandalem ani szalonym kaprysem, a jedynie kilkoma spośród najpiękniejszych ról napisanych kiedykolwiek na głos kastrata.

Zaczynał jako sopran, co jest w tej kategorii rzadkością, potem stracił najwyższe nuty, ale pozostał niezrównanym wirtuozem i muzykiem, a role, o których wspomniałem, zawdzięcza pobytowi w Londynie, w pierwszej połowie lat 1730. To dla niego właśnie Händel skomponował tytułową partię w Ariodante i rolę Ruggiera w Alcynie.

Francuski falsecista, Philippe Jaroussky, poświęca dzisiaj Carestiniemu „monograficzną” płytę, mierząc się z ariami napisanymi dlań nie tylko przez Händla, ale i przez Porporę, Leo, Hassego i Glucka. Trudne to zadanie, z którym młody śpiewak radzi sobie nad podziw dobrze z wokalnego punktu widzenia, jego wysoki głos „leży” bowiem doskonale w tych ariach, a do tego nie straszne mu gamy, rulady i pasaże.

Gorzej nieco ze stroną interpretacyjną, gdzie Jaroussky’emu brak nieco wyrazu i wyobraźni, a dyrygująca swoim zespołem Concert d’Astrée Emmanuelle Haïm niewiele mu pomaga. Trudno jednak oprzeć się takiej swobodzie i wokalnemu urokowi. Oto na dowód aria z opery Farnace" Leonarda Leo

 

Obejrzyj

Nowe wideo

Tym razem w repertuarze Georga Friedricha Händla w utworze pod tytułem

A dispetto D`un Volto Ingrato